Os iusti meditabitur sapientiam
De mond des rechtvaardigen zal wijsheid mediteren
Et lingua eius loquetur indicium
En zijn tong zal recht spreken
Beatus vir qui suffert tentationem
Zalig is hij, die verzoeking doorstaat
Quoniam cum probatus fuerit accipient coronam vitae
Want nadat hij is beproefd, zal hij de kroon des levens ontvangen
Kyrie, ignis divine, eleison
Heer, goddelijk vuur, ontferm U
O quam sancta, quam serena
Oh hoe heilig, hoe sereen
Quam benigma, quam amoena
Hoe goedaardig, hoe aangenaam
O castitatis lilium
O lelie der zuiverheid
Ik ga naar huis en jij gaat met me mee.
Het heeft geen enkele zin om te vluchten.
Ze weten al dat je hier bent. Ik heb deze locatie aan ze doorgegeven.
Wat nu, ga je mij ook doden?
Tot nu toe was ik nooit gedwongen om één van ons te doden.
Eén van ons?
Wacht even!
Weet je, ik kan niet terug naar huis, tenzij ik jou meebreng.
Beweeg je niet.
Zonder moeite verplaats ik een ader in je hersenen. Mijn lichtste aanraking kan je doden.
Ga naar huis!
Stop...
Ik had je willen laten gaan. Tenslotte lopen er niet zoveel van ons rond,
maar je begint me pijnlijk te irriteren.
Pijnlijk...
Ik zal jou eens laten voelen wat pijn is!
- AANVAL -
Dus jouw vectoren zijn langer dan de mijne...
Geen zorg, ik zal je niet doden. Ik zou het niet eens kunnen.
Maar voor Papa zal ik jou een lesje leren.
Wat zei je daar nou?
Zou je mij ook willen aanraken, zoals je deed bij Nyu?
Ik heb het je toch verteld. Wat jij zag was iets dat Nyu plotseling...
Maar hoe dan ook, Nyu is verdwenen en we moeten haar gaan zoeken...
Altijd "Nyu, Nyu, Nyu!"
Je geeft niks meer om mij!
Yuka!
Je vertelt me niet de dingen die belangrijke zijn. Je bent aangevallen door een soldaat, en...
Maar dat is omdat ik niet wil dat je je nodeloos zorgen maakt.
Waarom mag ik me geen zorgen maken om jou, Kohta?
Tenslotte maak jij je altijd zorgen om Nyu.
Wat heeft dat er mee te maken?
Ik heb al die tijd op jou gewacht. Ik dacht dat we eindelijk samen zouden zijn.
Yuka...
Eikel! Stomme eikel!
Ik haat je! Ik haat je echt hoor!
Zo had het helemaal niet moeten gaan.
Kohta?
Waar is Kohta?
Ze zeggen dat Kohta in het ziekenhuis ligt.
Ja. Hij heeft zijn spraakvermogen verloren. Hij heeft een shock.
Dat is niet verwonderlijk.
Die arme stakker.
Volgend jaar kom ik terug. Wacht op me.
Het is niet eerlijk. Kotha had zich bedroefd moeten voelen en niet ik. Maar toch...
Au, au ...
Als ik het had gewild, was je nu al drie keer dood geweest...
...tenslotte kan mijn lichtste aanraking je doden.
Pardon... mevrouw...?
Oh ja, ik heb het voor je klaarliggen.
Alsjeblieft.
Wat een hongerige hond heb jij.
Dit eet hij toch niet in z'n eentje op?
O, uh... Tja, u weet hoe honden kunnen zijn.
Zeg, hoe oud ben je?
Uh, ik ben 13...
Oh, morgen wordt ik 14.
Dus morgen is je verjaardag?
Wat? Ja.
Nou uh, heel erg bedankt.
Hee, ben jij niet...
Oké...
Tot ziens!
Wil je dan nu met me mee terug gaan?
Je weet dat je me niet kunt verslaan. Mijn vectoren zijn langer die van jouw.
Daar was ik al bang voor. Zij is veel sterker dan ik.
O nee...
Wat was dat?
Je bent nog best handig met die experimentele uitrusting van je.
Oh? En ik heb me nog wel zo mooi aangekleed om je op te halen!
Nog meer? Door jou kan ik niet stoppen met vechten!
Dat meisje ken ik...
Het spijt me dat ik dit moet doen...
Maar als je niet kunt lopen, kun je ook niet vluchten.
Niet doen! Stop met vechten!
Niet dichterbij komen!
Nee!
Het doet pijn... Het doet pijn...
Papa... Papa... Help me!
Ik ben niet bang voor jou. Het doet helemaal geen pijn!
Doet het nog steeds geen pijn?
Nee...
Papa...
Lijd je pijn?
Doet het nu wel pijn?
Geen zorgen, Ik zal je uit je lijden verlossen.
De eerste kogel heeft 'r gemist. Ik leg aan voor een tweede schot.
Wacht!
Nana...
Papa...
Mijn ogen!
Ze zijn er nog! Wat heb je gedaan?!
Dit geeft de doorslag.
Dit zal ik je nooit vergeven.
Nooit, zo lang ik leef...
Zo te zien is het gebeurd met Nr.7.
Chief, wacht!
Wat doet hij nu?
Hij... speelt met zijn leven?!
Papa, het spijt me.
Ik heb uw mooie lint vies gemaakt.
Waarom heb je niet op mij gewacht?
Omdat ik dacht dat u trots op me zou zijn als ik haar zelf terug bracht, maar...
Maar... ik kon het niet.
Het spijt me zo, Papa.
Zal ik haar elimineren?
Wacht nog! Laten we haar nu niet provoceren.
Maar waarom gaat zij niet in de aanval?
Papa dus, hè? Het ziet er naar uit dat je dochter dood is.
Ja...
Ik heb haar vermoord!
Die pijn is niets vergeleken met wat je Nana hebt aangedaan,
maar het is het minste dat ik kon doen.
Breek dit af, Chief! Mannen, richt om te vuren!
Volg haar!
Chief...
...bent u...
Ze is gevlucht. Ik heb haar niet gestopt.
Niet meer praten nu.
Ik heb iets gedaan wat u niet wilde, hè?
Papa... zeg me...
Ben ik nu... waardeloos geworden?
Mag ik u... nu nooit meer met iets helpen?
Papa...
Het spijt me zo. Het spijt me zo.
Alsjeblieft, praat nu niet meer...
...en wees rustig.
Het meisje dat net hier was?
Ik weet het niet. Maar ze komt hier elke dag.
Ze loopt altijd in dezelfde kleren...
dus de mensen van de winkels hier vermoeden dat ze dakloos is.
Ik dacht het al, dat meisje is...
Dat moet ik tegen Kohta zeggen.
Oja, Kohta...
Chief Kurama!
Ik heb Secretaris Shirakawa aan de lijn.
Ik heb het nieuws gehoord.
Heel spijtig.
Wat is er aan de hand?
Directeur Kakuzawa is hier.
De directeur zelf?
Hij zegt u te willen spreken, zodra u arriveert.
In orde.
Nyu?!
Nyu!
Was je verdwaald?
Je zou toch beter moeten weten dan alleen naar buiten gaan.
Nyu! Nyu!
Hé, je hebt je bezeerd.
Nyu?
Alsjeblieft... dit is volstaat voorlopig. We zullen het verder verzorgen zodra we thuis zijn.
Nee, niet aankomen. Wel zo laten zitten.
Nyu?
Wat is er toch met me, dat ik zo jaloers ben op jou?
Nyu?
Okee, we gaan naar huis!
Ze zijn laat...
O ja, da's waar ook. Die doet het niet.
Een toevallige passant zag dat er een gewond meisje op grond lag.
Dat meisje, hoe zag ze eruit? Lang haar? Of...
Ze zit daar.
Om binnen te komen heb ik ze maar verteld dat je een familielid van buiten de stad bent.
Het spijt me.
Zo gauw als ik kan zal ik u de rekening van het ziekenhuis terugbetalen.
Het geld daargelaten, waarom heb je ons als je contact opgegeven?
Uh... weet ik niet...
het spijt me!
Wat vind je ervan om vanavond met ons mee te eten?
Kijk nou! Ik vraag me af wie er thuis is.
Yuka? Nyu? Is er iemand?
Welkom terug.
ja, ik ben er weer.
Ik heb Nyu gevonden en...
Is Nyu's ook terug?
Het was wat ik al dacht. Ze was verdwaald.
Hee...
Uh... Goedenavond.
Nyu!
Ik maakte me zorgen, Nyu!
Nyu!
Hee, kalm aan!
Eh, sorry maar...
Nyu?
Nee, ik moet me vergissen. Benen kunnen niet uit zichzelf wegvliegen.
Waar heb je het over?
Nee niets. Ik herinnerde me een rare droom.
Laten we naar binnen gaan. Het eten staat al op tafel.
Uh... ja.. natuurlijk.
Wat is dat lekker.
Vind je echt? Dank je.
Nyu!
Echt waar?
't Is best wel lekker, maar om nou te zeggen...
Dan eet je het toch gewoon niet, Kohta!
Ontzettend bedankt.
Ik heb in lange tijd niet zo goed gegeten.
Oh ja, Mayu, het bad is klaar. Als je wilt, kun je er gebruik van maken.
Ja toch, Kohta?
Maar uh...
Oh, 'tuurlijk. Doe of je thuis bent.
Waarom ook niet...
Hoe lang is het al niet geleden dat ik in bad ben geweest?
Wat een aardige mensen.
Nyu!
Omdat Nyu ook aan een bad toe leek, heb ik haar daar ook maar naar binnen gestuurd.
Is dat niet vervelend voor Mayu?
Oh ja, nu we het toch over Mayu hebben...
Broodkorsten van de bakkerij?
Ja, ze komt er iedere dag en zegt dat ze voor haar hond zijn.
Maar ik heb een sterk vermoeden dat ze allebei van die korsten moeten leven.
Ik had zelf ook al het idee dat er iets aan de hand was...
...want ze zegt niets over haar vrienden of familie.
Zou ze van huis zijn weggelopen?
Als dat waar is..
...moeten we dan geen contact opnemen met de politie of zo?
Dat klinkt logisch... denk ik,
...maar ik wil haar liever niet overdragen aan de politie, zonder haar eerst te vragen waarom ze wegliep.
Daar komt bij, dat de politie nou ook niet bepaald te vertrouwen is!
Wil je weten wat er die avond op het strand gebeurde? Ik zal je alles vertellen.
Dat kietelt!
Laat het me nou zelf doen!
Dat is dus wat er is gebeurd.
Nu begrijp ik waarom je je altijd zoveel zorgen maakt om Nyu.
Ik wilde niet dat jij je ook zorgen zou maken over die toestand laatst aan het strand. Sorry.
Nee, ik moet jou juist mijn excuses maken.
Nyu!
Eerst de zeep afspoelen, en dan krijg je een handdoek om je af te drogen.
Verdorie, nu heb je Kotha weer helemaal van slag gebracht.
Neem me niet kwalijk...
...ze rende onverwachts weg.
Mayu...
Ja?
Waarom blijf je niet hier slapen?
Wat? Maar ik wil u niet to last zijn.
Maak je geen zorgen.
Als er iets is waar we niet om verlegen zitten dan is het wel kamers.
Nou, graag.
Ik vraag me af of dit nog gecompliceerder kan worden.
Ik neem aan dat dit altijd nog beter is dan met een lijk terugkomen.
Het spijt me, meneer.
Het stemt me verdrietig. Ze was voorbestemd de Eva van een nieuw menselijk ras te zijn, maar nu...
Vernietig Nr.7!
Nutteloze Diclonius zijn niets meer dan een kostbare en gevaarlijke blok aan het been.
Je hebt al heel veel dragers afgemaakt Kurama, dus kom me nu niet met bezwaren.
Telefoon voor u van Professor Kakuzawa.
Geef maar.
Die stomme zoon van mij.
Alweer meer geld nodig, gok ik zo.
Ik hoop op een kleine verhoging, voor mijn research budget.
Ja ja, ik weet het, maar ik ben er nu heel dicht bij.
Zo dichtbij, dat we volledige clinische test kunnen gaan opzetten.
Oja, wat is er geworden van die ontsnapte Diclonius?
Ik hoor het al.
Ik ben blijkbaar niet enige die moeite heeft met deadlines.
Goed dan, ik verheug me nu al op uw bijdrage.
Hoe ging het met de budget verhoging?
Nou ja, we krijgen er een beetje bij.
Het vaccin is nu bijna gereed, dus...
...zelfs als ze het budget niet verdubbelen, is alles wat we krijgen meegenomen.
Er is niet echt haast bij.
Maar dit is de enige bescherming die wij mensen hebben tegen de Diclonius, toch?
Zolang die ontsnapte Diclonius nog voortvluchtig is, kan het bijdragen aan haar gevangenneming...
Ik ben er nog niet van overtuigd dat ik het mijn vader daarbij makkelijk wil maken...
Wat zei u zojuist?
Oh... prettige avond!
Ook goedenavond, professor.
Ze hebben haar dus nog niet gevonden, hè?
Dat is heel goed nieuws.
Waar ben je, Lucy?
Jij bent van mij.
Dit is om haar te laten inslapen. Ze zal niets voelen.
Het is het minste dat ik kan doen.
Shirakawa.
Ja?
Ik zal het doen.
Ik begrijp het.
Papa...
We moeten je verder onderzoeken. Het kan een beetje pijn doen, dus wees dapper.
Ja, ik zal dapper zijn.
Ik word zo slaperig.
Papa...
Wat is er?
Vaarwel, Papa.
Het spijt me.
Misschien wil ik jouw meisje zijn
Mischien heb ik jou nodig
Zelfs zo... zo vaak aan jouw zij
Zelfs zo... zo door jou geliefd
Zonder dat de tijd aan mijn kant wil staan
Kan ik nooit je vriendin worden
Vaak dacht ik nog dat het wel goed was
Ook al deel ik jou met een ander
Ontelbare malen huilde ik omdat ik wanhopig word
Zelfs als het een leugen is
Zelfs al is het ter geruststelling, alsjeblieft, zeg:
'Jij bent de enige in mijn hart."
"Jij bent de enige van wie ik houd."
Zeg het!
Een duistere vlek genaamd "herinnering" spreidde zich uit over de wand.
Een wereld zo vervuld van wanhoop dat zelfs de dood geen verlichting kon bieden.
Is er een licht aan het einde van de tunnel voor dit gekwelde meisje? Of wacht haar oneindige duisternis.
In het volgende Elfen Lied, Aflevering vijf. ONTVANGST